چند فرع فقهی پیرامون شنیدنی های حرام ” به مناسبت ۱۰ رجب الاصب، ولادت با سعادت حضرت جواد الائمه، امام محمد بن علی التقی (علیه السلام) “

در روایتی از حضرت امام محمد بن علی الجواد (علیهماالسلام) نقل است:

مَنْ أَصْغَى إِلَى نَاطِقٍ فَقَدْ عَبَدَهُ فَإِنْ کَانَ النَّاطِقُ عَنِ اللَّهِ فَقَدْ عَبَدَ اللَّهَ وَ إِنْ کَانَ النَّاطِقُ یَنْطِقُ عَنْ لِسَانِ إِبْلِیسَ فَقَدْ عَبَدَ إِبْلِیسَ. (۱)

هر که به گوینده‌ای گوش دهد به راستی که او را پرستیده، پس اگر گوینده از جانب خدا باشد در واقع خدا را پرستیده و اگر گوینده از زبان ابلیس سخن گوید، به راستی که ابلیس را پرستیده است.

بعضی از گوش‌دادنی‌های حرام

۱) گوش‌دادن به صدای نامحرم:

شنیدن ابتدایی و بدون تعمد اشکال ندارد؛ اما استمرار در شنیدن به‌قصد لذت‌بردن جایز نیست.

۲) گوش‌دادن به‌دروغ:

صرف شنیدن آن حرام نیست؛ البته اگر موجب تشویق و تأیید دروغگو باشد، و یا مفسده‌ای بر آن مترتب شود، شنیدن آن نیز جایز نیست و درهرصورت نهی‌ازمنکر واجب است.

۳) گوش‌دادن به غیبت و تهمت:

شنیدن غیبت و تهمت مثل گفتن غیبت و تهمت حرام است.

۴) گوش‌دادن به موسیقی لهوی:

شنیدن غناء و موسیقی لهوی متناسب با مجالس لهو و معصیت به طور مطلق حرام است.

۵) گوش‌دادن به شبهات:

اگر موجب انحراف گردد، جایز نیست. (۲)

منابع:

(۱) مستدرک‌الوسائل و مستنبط المسائل، ج۱۷، ص۳۰۸، ح ۲۱۴۲۸ / تحف‌العقول، ص۴۵۶

(۲) استفتاء خصوصی از مقام معظم رهبری، سؤالات شماره: ۱۰۶۶۰۷۲ و ۸۱۹۴۱۵ و ۷۱۰۷۳۱ و ۱۶۸۹۶۳ و ۴۸۸۵۹۹ و ۱۲۴۴۷۴۵ و ۵۸۹۱۸۷ و ۱۰۳۹۱۸۳ و ۱۱۴۲۹۷۹