دیۀ صدمات وارده در ورزش

… ارتکاب رفتاری که طبق قانون جرم محسوب می‌شود، در موارد زیر قابل مجازات نیست:

ث ـ عملیات ورزشی و حوادث ناشی از آن، مشروط بر این که سبب حوادث، نقض مقررات مربوط به آن ورزش نباشد و این مقررات هم مغایر موازین شرعی نباشد. ^(۱)

مقام معظم رهبری حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (حفظه الله تعالی):

اگر ضرر قابل توجهى بر بدن وارد نگردد، مانعى ندارد و در غیر این صورت اگر صدمه و یا جراحتى به حریف وارد کند، حرام است و موجب دیه مى‌گردد مگر آن که طبیعی و در حدّ متعارف باشد یا عفو کند که در این موارد دیه ندارد؛ همچنین است اگر قانونی در این زمینه وجود داشته باشد، باید مراعات شود. ^(۲)

آیت الله العظمی سیستانی (حفظه الله تعالی):

دیه واجب است؛ مگر اینکه شخص مجروح مقصّر باشد؛ البته اگر ضارب از قوانین تجاوز نکند، دیه ندارد. ^(۳)

آیت الله العظمی مکارم شیرازی (حفظه الله تعالی):

درصورتی‌که آن نوع ورزش فایده عقلانی دارد ولی گاه منجر به برخی از صدمات می‌شود و قبلاً رضایت بدهند کافی است؛ و اگر صدماتی فراتر از آنچه معمول است حاصل شود، دیه دارد.

شایان ذکر است هنگامی‌که افراد وارد بازى می‌شوند عملاً از یکدیگر نسبت به حوادثى که در طبیعت بازى احیاناً نهفته است و حتّى اگر طبق مقررات هم عمل کنند باز هم این حوادث پیش می‌آید، برائت ضمنى می‌جویند، شبیه برائتى که طبیب لفظاً یا عملاً از مریض می‌گیرد و این کار سبب برائت ذمّه او می‌شود. ^(۴)

منابع:

(۱) قانون مجازات اسلامی، مصوب 1/2/1392 با اصلاحات و الحاقات بعدی، کتاب اول: کلیات، بخش اول: مواد عمومی، بخش چهارم: شرایط و موانع مسؤؤلیت کیفری، فصل دوم: موانع مسؤولیت کیفری، ماده 158، بند “ث”

(۲) استفتاء از معظم له، سؤالات شماره: 1459332 و 1512122 و 1512917

(۳) سایت کلیشه (ویژه نمایندگان معظم له)، بخش ایمیل‌های نجف، ۱۴۳۹هـ.ق / سایت رسمی معظم له، بخش استفتائات، دیه، سؤال 12

(۴) سایت رسمی معظم له، بخش استفتائات، مسائل متفرقه، ورزش، مسابقات ورزشی، حکم صدمات وارده در حین مسابقات ورزشی / مالی، معاملات، ضمان، موجبات ضمان.