ازدواج و صیغه موقت با دختر باکره بدون اذن ولی

پرسش:

سلام؛ برای صیغه موقت با دختر، اجازه پدر و مادر دختر و پدر و مادر پسر لازم است؟ (خود دختر از ته دل راضی است و خودش می خواد، فقط میگه پدر و مادرم نفهمند)
اگر فقط صیغه بخوانیم برای محرمیت و صحبت و با هم بودن چگونه است؟
لطفاً اجازه بدید، هر دومون می‌خواهیم. یک کاری بکنید.
مگه نمی گن صیغه، سنت پیامبر خداست. منم می خوام به حرف پیامبر کنم. پس می تونم؟
یک حاج آقایی گفت اگه خیلی به هم علاقه دارید و اگه به جایی رسیده که صیغه را نخونید به زنا میفتید، اشکال نداره.
اگه میشه آیه صیغه هم بنویسید. ممنون (۱)

نام مرجع تقلید:

مقام معظم رهبری حضرت آیت‌الله خامنه‌ای (مد ظله‌ العالی)

پاسخ:

با سلام و عرض ادب
در ازدواج با دختر باکره‌ی بالغه ی غیر رشیده، به فتوای تمام مراجع، اذن از ولیّ دختر (۲) لازم است و بدون اذن ولیّ دختر، عقد باطل است.
و اگر دختر، باکره و رشیده و بالغه باشد و مصلحت خود را تشخیص دهد، باز هم بنابر احتیاط واجب اذن لازم است و بدون اذن ولیّ، حکم به صحت عقد نمی‌شود (وضعاً و تکلیفاً) (۳) و لکن در این مسأله می‌توانید به مجتهد دیگری با رعایت الاعلم فالاعلم رجوع نمایید.
برای اطلاع از فتاوای سایر مراجع معظم تقلید اینجا کلیک نمایید.

نکته:
به فتوای تمام مراجع، اذن از ولیّ پسر لازم نیست، البته کار پسندیده و شایسته‌ای است. بله؛ اگر عدم اذن باعث ایذاء و ناراحتی والدین پسر شود و این ناراحتی از روی دلسوزی باشد، تکلیفاً اذن بر پسر لازم است.
شایان‌ذکر است در این مسأله فرقی بین عقد دائم یا موقت (متعه یا همان صیغه) نیست. (۴)

منابع:

(۱) به صلاحدید گروه استفتائات، از آن جایی که در متن سؤال کمی صراحت و قباحت و خلاف ادب بود، مقداری در متن سؤال تصرف گردید. و سؤال با همان مضمون ولی با شئونات دینی نوشته شد. لذا از سائل محترم عذر خواهیم.
(۲) مراد از ولیّ دختر در این بحث، پدر و یا جدّ پدری است و مادر و جدّ مادری و برادر و عمو و دایی و… را شامل نمی‌شود.
(۳) یعنی اگر اذن نگیرند هم تکلیفاً کار حرامی انجام داده‌اند و هم وضعاً عقد باطل است.
(۴) استفتاء مکتوب از مقام معظم رهبری، شماره ۵۵۳۴۹ / سایت استان‌ها، ویژه نمایندگان، شماره استفتاء: ۵۰۱۴۸۰ و ۶۸۰۶۲۱ / العروه الوثقی، ج۴، فصل فی اولیاء العقد، م ۱ / مؤسسه فقهی تحقیقات و استفتائات واحد پاسخ به سؤالات جامعه الزهراء (سلام‌الله‌علیها)، قم، مجموعه احکام ۱۰، ص ۲۵ تا ۲۷