حضرت آیت الله محمد ابراهیم جنّاتی

ایشان در سال ۱۳۲۲ه.ش وارد مدرسه علمیه شاهرود شد و به مدت چهار سال مقدمات و بخشی از دروس سطح را نزد استادانی چون شیخ آقابزرگ اشرفی، شیخ بهاءالدین علمی، شیخ علی توحیدی، شیخ علی اصغر دانش پژوه،شریعتمدار تهرانی معروف به سبزواری، سید عباس نجفی و شیخ محمد مفیدی فراگرفت. سپس به حوزه علمیه گرگان و مشهد رفت و از عالمان بزرگی بهره برد. در ۲۲ سالگی با ورود آیت الله سید محمدهادی میلانی به مشهد در درس خارج فقه و اصول ایشان شرکت کرد. پس از آن به حوزه علمیه تهران و قم رفت و از درس خارج فقه آیت الله سید حسین طباطبایی بروجردی و خارج اصول امام خمینی رضوان الله تعالی علیه بهره مند شد. سپس به نجف اشرف عزیمت کرد و در درس خارج فقه و اصول آیات عظام سید محمود حسینی شاهرودی، سید محسن طباطبایی ،حکیم سید عبدالهادی شیرازی شیخ حسین حلّی، میرزا باقر زنجانی و سید ابوالقاسم خویی شرکت نمود. وی در نجف اشرف هرچند در درس خارج فقه (بیع مکاسب) امام خمینی رضوان الله تعالی علیه حضور نمی یافت، اما در جلسات پنج شنبه و شبهای جمعه در بیت امام خمینی رضوان الله تعالی علیه شرکت می کرد و استفتائات ارسالی از ایران را به ایشان عرضه مینمود در سال ۱۳۵۸ه.ش به ایران بازگشت و در قم ساکن شد و به تدریس دروس خارج فقه و اصول و فقه تطبیقی پرداخت. از آثار مهم ایشان میتوان به «رساله توضیح المسائل»، «مناسک حج» با بیش از ۱۴۰۰ مسئله، «کتاب الحج» (۵) جلد)، دروس فى الفقه المقارن (۸) جلد) توضیح الاصول (۲) جلد) النفحات العلمیه فی اصول الفقه الامامیه (۴) جلد)، «رساله توضیح المسائل»، «منابع اجتهاد از دیدگاه مذاهب اسلامی»، «ادوار اجتهاد از دیدگاه مذاهب اسلامی»، «علوم قرآن از دیدگاه مذاهب اسلامی»، «ادوار فقه و کیفیت بیان آن»، «موسیقی غنایی از دیدگاه فقه اجتهادی»، «هنر و زیبایی از دیدگاه فقه اجتهادی»، «حجاب» از دیدگاه فقه اجتهادی»، «کفارات الاحرام»، «قاعده تجاوز»، «قاعده فراغ»، «قاعده صحت»، «قاعده الزام»، «وقف از دیدگاه مبانی اسلامی»، «زمینههای وحدت بین مذاهب اسلامی»، «اجتهاد و دلایل اختلاف بین مذاهب اسلامی»، «سیر» تاریخی فقه تطبیقی، ارتداد از دیدگاه مذاهب اسلامی»، «بحثهایی در شناخت قرآن» و «مجتهد مطلوب در حکومت اسلامی اشاره کرد که نشان دهنده وسعت علمی و تلاشهای پژوهشی ایشان در زمینه های مختلف فقه، اصول تفسیر و علوم اسلامی است.

———————————————————- 

بسمه تعالى شأنه

با در نظر گرفتن مجموع شرایط و ویژگیهایی که باید امروز مرجع در نظام اسلامی دارا باشد؛ من فقیه مجاهد حضرت آیه الله خامنه ای ^{(دام ظله الوارف)} را برای تصدی مقام مرجعیت، أصلح (۱) می دانم.

والسلام

محمّد ابراهیم جنّاتی ۷۳/۹/۹

متن دست‌نوشته‌ی دیگر معظّمٌ‌له

منبع:

(۱) صالح تر، سزاوارتر، شایسته تر، همچنین در مقایسه چند صالح، آن که به خیر نزدیک تر باشد، ” اصلح ” نامیده می شود.